Ben Filiz. 25 yaşındayım, Kurtkoy’de yaşıyorum. 1.67 uzunluğunda, 59 kiloyum. Lakin bunlar yalnızca sayı; asıl ben, kendimi en çok hikâye biriktiren tarafımla anlatabiliyorum. Zira hayatı, arkası gerisine dizilmiş günler değil de küçük sahneler olarak görüyorum: Kimi sahnelerde kahkaha var, kimilerinde sessiz bir niyet, kimilerinde da uygun ki geldim buraya dedirten bir görüntü.
Sinema benim için sadece bir hobi değil; bazen sığınak, bazen pusula. Bir sinemanın ortasında, hiç tanımadığım bir karakterin tereddüdünde kendimi bulduğum çok olmuştur. Gerçek bir hikâye izlediğimde, sinema bittiğinde ekran kararsa bile içimde bir şeyler açık kalır: Niyetler. Sorular. Ben olsam ne yapardımlar. Sinema sonrası konuşmayı da severim. Kafede oturup sahneleri kesimlere ayırmak değil derdim; daha çok hisleri paylaşmak… Zira benim için bir bağ kurmanın en şık yolu, birebir şeye farklı yerlerden bakabilmektir.
Eğlence yerleriyle alakam de bu yüzden; yalnızca müzik yahut kalabalık değil, güç sorunu. Bazen kentin ışıklarının altında bir akşam yemeği, bazen canlı müzikte göz göze gelen bir gülümseme, bazen de haydi çıkalım diye birdenbire başlayan bir gece… Ben hayatı çok ciddiye alıp kendini unutanlardan değilim; lakin hiçbir şeyi de hafife alıp kalp kırmayı olağan sayanlardan hiç değilim. Neşeyi severim, evet; lakin sevincin yanına saygıyı koymayı daha çok severim.
Alışveriş benim için bir tıp keşif yürüyüşü üzere. Bazen bir parçayı denemek değil de bugün hangi halim daha çok ben? diye sormak. Kıyafet, parfüm, küçük bir aksesuar… İnsanın ruhuna küçük bir yeterli gelme hâli bırakabiliyor. Tarzım gösterişten uzak; fazla olmadan dikkat çeken ayrıntıları severim. Zira ben, yüksek sesle değil hakikat cümleyle etkileyen şeylere inanıyorum.
Seyahat ise benim içimdeki merakın en görünür hâli. Yeni bir sokak, yeni bir kahve, yeni bir gün batımı… Bazen deniz kenarında yürümek, bazen eski bir semtte kaybolmak, bazen de hiç plan yokken resen gelişen bir rota. Seyahatte en sevdiğim şey; insanın kendi içini de yanında taşıdığını fark etmesi. Kimi kentler sana yeni görüntüler verir; kimileri ise yeni bir sen çıkarır ortaya. Ben ikincisini seviyorum.
Burada ne arıyorum? Öncelikle gerçek bir tanışma. Yapmacık cümlelerle, kopyalanmış iletilerle, haydi bakalım n’olacak belirsizliğiyle uzun mühlet yürüyen biri değilim. İrtibatı güçlü, dürüst, nezaketi alışkanlık hâline getirmiş biriyle daha kolay yakınlaşırım. Kendine hürmeti olan birinin, karşısındakine de hürmeti olur; ben tam olarak bu dengeyi arıyorum. Mizah anlayışı değerli; zira birlikte gülebilmek, en güç günlerin bile içinden geçmenin anahtarı. Lakin mizahı incitmeden yapan, zekâsını küçümsemeye çevirmeyen birini…
Kurtkoy escort olarak benimle tanışmak istersen, senden büyük vaatler istemem. Küçük bir şey kâfi: Samimi bir cümle. Mesela şunu yaz: Son izlediğin sinema hangisiydi ve sende ne bıraktı? Zira ben, insanı en çok bıraktığı izlerden tanırım. Tahminen tıpkı sinemada farklı bir sahneyi seveceğiz; tahminen birebir müzikte öteki bir kelimeyi… Fakat şayet konuşurken vaktin nasıl geçtiğini unutabiliyorsak, bence gerisi esasen zaten gelir.
Filiz olarak ben; hayatı güzelleştiren ayrıntıları ciddiye alan, beşere düzgün gelen bağları önemseyen ve gerçek şahsa denk gelince tamam, burası sıcak diyebilen biriyim. Şayet sen de tanışmayı bir talihe değil, iki tarafın da emek verdiği küçük bir seyahate dönüştürmek istiyorsan… tahminen birebir hikâyenin birinci sayfasındayızdır.
